LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

اقدام علیه خود

امریکا و اروپا برگزیده دشمن شناسی در عرصه بین الملل غصب امریکا

اقدام علیه خود

danial آذر ۳, ۱۳۹۷

یهودیان زمانی تصمیم بر تشکیل ملت واحد یهود در فلسطین را گرفتند که ۹۵% مردم این سرزمین را مسلمانان و مسیحیان تشکیل می‌دادند. آن‌ها برای تشکیل کشور نیازمند زمین و مردم بودند، بنابراین فعالیت‌های خود را به دو بخش درون مرزی و برون مرزی تقسیم کردند.

در اولین اقدام شروع به خرید زمین فلسطینی‌ها کردند که با هشیاری مسلمانان نتوانستند توفیق چندانی بدست آورند. در مرحله بعدی سیل مهاجرت یهودیان صهیونیسم به این سرزمین آغاز شد که با کمک انگلستان و اهدای زمین از جانب او، جمعیت آنان به ۳۰% رسید.

آن‌ها به منظور تسریع این جریان، گروهک‌های تروریستی و جنایتکار مختلفی مثل آرگون را راه اندازی کرده و این گروهک‌ها از طریق ترور و قتل عام، مسلمانان را مجبور به ترک از سرزمین آبا و اجدادی خود می‌کردند. البته دولت انگلستان نیز از این حملات بی نصیب نمی‌ماند. این امور سبب شد انگلستان به اجبار در ۱۹۴۷م به قیمومیت خود در این کشور پایان داده و تعیین سرنوشت این ملت را به سازمان ملل متحد محوّل کند.

با این که یکی از مبانی و اصول اساسی این سازمان دمکراسی و تعیین سرنوشت مردم توسط خود آن‌هاست، انتظار می‌رفت در این مورد انتخاباتی عادلانه برگزار شود تا ساکنان آن بتوانند کشوری مستقل را تشکیل دهند. اما صهیونیست‌ها با اعمال فشار بر کشورها‌ی مختلف و لابی گری کاری کردند که سازمان ملل قطعنامه سهم نامتعارف ۵۵% خاک فلسطین برای یهودیان را صادر کند. در این بین حمایت آمریکا از این حکم در حالی بود که به عقیده بسیاری از مقام‌های آمریکایی، وقوع این امر بر خلاف منافع ملی ایالات متحده در منطقه خواهد بود. پس چرا آمریکا از این طرح حمایت همه جانبه می‌کرد؟

وزارت خارجه آمریکا به شدت مخالف طرح تقسیم بود. به طور مثال «مدیر اداره خاور نزدیک و امور آفریقایی وزارات خارجه آمریکا» به طور مرتب مخالفت و اعتراض خود نسبت به این طرح را ابراز می‌داشت. «لوی هندرسون»۱ به عنوان مدیر این بخش بارها هشدار داد بود که این طرح جدای از به خطر انداختن منافع آمریکا، با خواست مردم فلسطین نیز در تضاد است. او تاکید می‌کرد که در صورت حمایت آمریکا از این طرح، جایگاه اخلاقی و موقعیت سیاسی خود در منطقه را از دست خواهد داد.

هندرسون صراحتاً می‌گفت: «ما اعتبار خود را از دست خواهیم داد و برای سال‌های مدید از ما به عنوان خائن به اصول دمکراتیک یاد خواهد شد؛ اصولی که خود ما در دوره جنگ جهانی دوم بارها آن را به زبان آورده‌ایم». به عقیده او «چنین طرحی، اصلی همچون حق تعیین سرنوشت و قاعده اکثریت را نقض می‌کند. این پیشنهاد در واقع به معنای پذیرش اصول یک دولت دینی- نژادی است که می‌تواند موجب ایجاد تبعیض مذهبی و نژادی شود.»

در مقابل صهیونیست‌ها، خانواده او را تهدید کردند و او را یهود ستیز نامیدند. آنان به وزارت خارجه فشار آوردند تا هندرسون را به جای دیگری منتقل کنند. به همین دلیل هری ترومن (رئیس جمهور وقت) تحت فشار یهودیان صهیونیسم، هندرسون را به عنوان سفیر به نپال منتقل کرد.

بعد از این مدیر برنامه ریزی سیاسی وزارت خارجه آمریکا در ۱۹ ژانویه ۱۹۴۷م سند محرمانه‌ای را منتشر کرد که در آن توضیح داده شده بود با حمایت آمریکا از این طرح، بهره برداری نفتی و ایجاد پایگاه هوایی برای آمریکا در منطقه با خطر مواجه خواهد شد.

«گوردون پی مریام»۲ هم به عنوان رئیس بخش خاور نزدیک وزارت خارجه‌ی آمریکا با استناد به دلایل اخلاقی معتقد بود «طرح تقسیم فلسطین» به عنوان راه حل، بدون توجه به رضایت اعراب و یهودیان، باعث می‌شود تا مبانی و اصول حق تعیین سرنوشت خود را نقض کنیم. اصولی که «منشور آتلانتیک»۳، بیانیه سازمان ملل متحد و منشور سازمان ملل بر مبنای آن بنا شده است.

سازمان سیا در ۱۹۴۷م طی گزارشی اعلام می‌کند اهداف صهیونیسم باعث می‌شود یهودیان و منافع راهبردی قدرت‌های خاورمیانه و نزدیک به خطر افتد.

«هنری اف گرادی»۴ یک از دیپلماتیک‌های آمریکایی بود که ریاست کمسیون حل معضل فلسطین را بر عهده داشت. او در این باره می‌گوید: «من ریاست کمسیون‌های مختلف دولتی را بر عهده داشته‌ام، اما در هیچ جای دیگر با این میزان خیانت و عهد شکنی مواجه نشده بودم». گرادی در پایان سخنان خود چنین نتیجه می‌گیرد که «بدون فشار صهیونیسم، ایالت متحده هیچ نوع دشمنی با دولت‌های عرب نداشت.»

در مقابل «هری ترومن» همه این تحلیل‌ها و مخالفت‌ها را نادیده گرفته و به گفته مشاوره خود «کلیفورد» عمل می‌کند. یعنی برای پیروزی در انتخابات بعدی، از طرح تقسیم حمایت کرد. همین امر سبب شد تا وزیر خارجه و دفاع او از این که می‌دیدند ملاحظات انتخاباتی، بر منافع ملی ارجحیت دارد به شدت ناراحت و خشمگین شوند.

ترومن بعدها در یادداشت‌های خود می‌نویسد: «فکر نمی‌کنم که من تا کنون در کاخ سفید به اندازه این موضوع تحت فشار قرار گرفته باشم». البته او در کنار این فشارهای سیاسی و اجتماعی از کمک‌های مالی یهودیان صهیونیسم بهره‌مند می‌شد. به طور مثال او در سفرهای خود به بخش‌های مختلف آمریکا همواره چمدانی پر از پول دریافت می‌کرد.

افراد تاثیر گزار بر ترومن در این جریان مختلف بودند. یکی از این افراد «آبراهام فین برگ»۵ بود که به عنوان تاجری ثروتمند، واسطه جریان صهیونیسم با ترومن بود. در واقع این فین برگ بود که هزینه‌های سفر تبلیغاتی ترومن را تأمین می‌کرده تا آنجا که ترومن، پیروزی خود در انتخابات را به فین برگ نسبت می‌دهد.

دومین فرد، شخصی به نام «دیوید کی نایلز» بود. او در جایگاه مشاوری مورد اعتماد، اطلاعات محرمانه کشور آمریکا را به اسرائیل منتقل می‌کرد که بعد از بر ملا شدن ماجرا مجبور به استعفا شد. به همین ترتیب «ادی جاکوبسن» و «سم روزنمن» هر یک به نحوی خط ارتباطی رئیس جمهور با صهیونیست‌ها بودند و به دلیل نزدیکی با او، مانع از رسیدن سایر اخبار به او می‌شدند. این امر بیانگر نفوذ قدرتمند صهیونیست‌ها در ارکان‌های مهم تصمیم گیری ایالات متحده آمریکا است. در حقیقت صهیونیست‌ها از آمریکا به عنوان سپر نیابتی برای تشکیل کشور خود استفاده کردند و در این میان، این مردم آمریکا بودند که تاوان چنین تصمیم نابه‌جایی را دادند.

 

پی‌نوشت:

۱ – loy henderson

۲- Gordon P.merriam

۳- Atlontic charter

۴- Henry F grady

۵- Abraham feinberg

منبع: انجم سری پروشیم، ویر، آلیسون، ترجمه: علیرضا ثمودی پیله رود، چاپ اول: ۱۳۹۴، تهران، خبرگزاری فارس، ص۷۵-۶۵٫

کتاب: Against our better judgment: the hidden history of how the u.s was used to create Israel,2014. نویسنده: Alison weir

 

میلاد پور عسکری

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=1511

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *