LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

انحراف آرمانی

برگزیده دشمن شناسی در تاریخ دوره انبیاء علیهم السلام

انحراف آرمانی

rahbari آوریل 18, 2019

اصل «وراثت زمین» و «حکومت جهانی» و اداره‌ تمام زمین به‌واسطه‌ یک آرمان وحدت‌بخش و درعین‌حال پذیرای تنوع اقوام و ملل در فضایی از سلامت و امنیت و صلح و عدالت، ریشه‌ای آسمانی دارد. مگر نه این است که اسلام از سرزمین حجاز برمی‌خیزد، مدینه و بین‌النهرین را درمی‌نوردد و به ماوراءالنهر و سمرقند و بخارا می‌رسد. در این میان، هیچ زبان، رفتار، لباس و غذایی را بر مردم تحمیل نمی‌کند و درآنچه نتیجه فرهنگ درست بشری است، خدشه‌ای وارد نمی‌سازد. پس از چهارده قرن حاکمیت اسلام در کشوری مانند ایران، قطعه‌قطعه این سرزمین، اعم از کرد و ترک و بلوچ و عرب و لر و فارس، دارای لباس و غذا و آداب و گویش خاص خود هستند و کوچک‌ترین تعرضی از سوی حکومت اسلامی به فرهنگ بومی مردم وارد نیامده است. حتی اسلام هرگز در پی رسمی کردن زبان عربی و در یک عبارت، عربی‌سازی ممالک فتح‌شده برنیامد.

آرمان وراثت زمین به‌دست صالحان، نخست وعده‌ای الهی و دینی بود که ابتدا در تورات آمد و سپس در زبور داود(ع) تکرار شد و قرآن نیز آن را یادآوری و تأکید کرد:
«لَقَد کَتَبنَا فی الزَبُورِ مِن بَعدِ الذِکرِ أنَّ الأرضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَالِحُونَ؛
ما در زبور و پیش از آن در تورات، نوشتیم و مقدر کردیم که زمین (و اداره‌ آن) را ارث صالحان می‌گردانیم» (1).

منظور از صالحان، مؤمنان به حق پیامبران است؛ اما در فرآیند تاریخ، نخست بنی‌اسرائیل به‌طور عام و پس از موسی(ع) یهود به‌گونه‌ خاص، این وعده‌ دینی را تبدیل به آرمانی قومی و نژادی کردند و به‌جای صالحان، صهیونیسم را نشاندند.

1.انبیاء/5.

منبع:  رضا مصطفوی، التیام (فرجام‌شناسی جریان‌های تاریخ)، صص126-127

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=6377
Tags:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *