LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

ترغیب به استفاده از تولید ملی در سیره امیرالمؤمنین(ع)

برگزیده دشمن شناسی در تاریخ دوره ائمه علیهم السلام

ترغیب به استفاده از تولید ملی در سیره امیرالمؤمنین(ع)

rahbari بهمن ۱۴, ۱۳۹۷

به گزارش پایگاه تاریخ تطبیقی، استفاده از تولیدات داخلی و درنتیجه عدم وابستگی به بیگانگان، علاوه‌بر اینکه امری عقلانی است، در دستورات دینی نیز مورد تأکید قرار گرفته است. نمونه‌‌ای از این‌گونه دستورات، روایت ذیل است که در برخی از منابع حدیثی نقل شده است:

 

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ‏ أَنَّ عَلِيّاً(ع) كَانَ لَا يُنْخَلُ لَهُ الدَّقِيقُ وَ كَانَ عَلِيٌّ(ع) يَقُولُ: لَا تَزَالُ هَذِهِ الْأُمَّةُ بِخَيْرٍ مَا لَمْ يَلْبَسُوا لِبَاسَ الْعَجَمِ وَ يَطْعَمُوا أَطْعِمَةَ الْعَجَمِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ ضَرَبَهُمُ اللَّهُ بِالذُّل؛‏

امام صادق(ع) از پدرانش نقل می‌کند که هیچ‌گاه برای علی(ع) آرد غربال نمی‌شد و همواره می‌فرمود: این امت همواره در خیر و نیکی هستند، مادامی که لباس عجم (بیگانه) را نپوشند و طعام و غذای عجم (بیگانه) را نخورند. هرگاه چنین کنند، دچار ذلت خواهند شد.

مسلمانان در صدر اسلام زندگي‌اى ساده داشتند و ايمان اسلامى -از راه برانگيختن آنان به ساده‌زيستى و بى‏‌نيازى و ترك پرمصرفى- از آنان امّتى استوار و نيرومند و متّكى به خود و عزيز ساخته بود، و به سبب همين صفت‌هاى ارزشى بود كه بر هركس كه با آنان كارزار مى‏‌كرد، پيروز مى‏‌شدند؛ ليكن از آن به بعد… در نعمت‌هاى رنگارنگ فرو رفتند و به زندگي‌هاى اشرافى و اسرافى روى آوردند و آن روحيّات بالا را كه با آنها خويگر شده بودند، از دست دادند. و جامعه انقلابى تا زمانى كه ساده‌زيستى و پايدارى را ترك نكرده است، به هدف‌هاى خود م‌ى‏رسد… .

 

الحیاة (ترجمه احمد آرام)، ج۴، صص۳۱۴-۳۱۵

 

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=2414

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *