قسم به خدا كه عمويم زید و يارانش شهيد از دنيا رفتند؛ همچون على‌بن‌ابى‌طالب(ع) و يارانش.

به گزارش تاریخ تطبیقی، یکی از روایاتی که در مدح جناب زیدبن‌علی است، روایت ذیل می‌باشد که در کتاب عیون أخبار الرضا(ع) نقل شده است:

 فضيل‌بن‌يسار می‌گويد: صبح همان روزى كه زيدبن‌على در كوفه خروج كرد، نزد او رفته و شنيدم كه می‌گفت: چه كسى از بين شما مرا در جنگ با اَنباط شام‏ كمک مى‏‌کند؟ قسم به خداوندى كه محمّد(ص) را به‌حق مبعوث نمود و او را بشير و نذير قرار داد، هركس از شما مرا در جنگ با آنان يارى کند، روز قيامت دستش را گرفته و با اذن خداوند عزوجل او را به بهشت وارد خواهم كرد.

وقتى كشته شد، مركبى كرايه كرده و رهسپار مدينه شدم و در آنجا به خدمت حضرت صادق(ع) رسيدم. با خود گفتم: نبايد خبر كشته شدن زيد را به حضرت بدهم؛ چون ممكن است بی‌تابى كند. وقتى به حضرت وارد شدم، فرمود: عمويم زيد چه كرد؟ بغض، گلويم را گرفت. فرمود: او را كشتند؟ گفتم: بله؛ قسم به خدا كه او را كشتند. فرمود: آيا جنازه‌‏اش را هم دار زدند؟ گفتم: بله؛ قسم به خدا كه جنازه‌‏اش را هم دار زدند.

راوى گويد: حضرت به گريه افتاد و اشک‌هايش همچون دانه‌‏هاى دُر از دو طرف صورت مباركش مى‏‌ريخت. سپس فرمود: فضيل! آيا در جنگ با اهل شام همراه عمويم زيد حضور داشتى؟ گفتم: بله. فرمود: چند نفر از آنان را كشتى؟ عرض كردم: شش نفر. فرمود: شايد در کشتن و استحقاق آنها شک داشته باشى.‏ عرض كردم: اگر شک داشتم، آنان را نمى‌‏كشتم. در اين موقع شنيدم كه می‌فرمود:

«أَشْرَكَنِي اللهُ فِي تِلْكَ الدِّمَاءِ مَا مَضَى وَ اللهِ زَيْدٌ عَمِّي وَ أَصْحَابُهُ إِلَّا شُهَدَاءَ مِثْلَ مَا مَضَى عَلَيْهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ(ع) وَ أَصْحَابُه‏؛

 خداوند مرا در [ثواب ریختن] اين خون‌ها شريک گرداند! قسم به خدا كه عمويم زید و يارانش شهيد از دنيا رفتند؛ همچون على‌بن‌ابى‌طالب(ع) و يارانش».

 

منبع: عیون أخبار الرضا(ع)، ج1، صص252-253