LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

رابطه تنگاتنگ تشکیلات فراماسونری با توسعه و نفوذ استعمار

برگزیده دشمن شناسی در عرصه داخلی دوره قبل از مشروطه

رابطه تنگاتنگ تشکیلات فراماسونری با توسعه و نفوذ استعمار

rahbari ژوئن 23, 2019

به گزارش تاریخ تطبیقی، یکی از تشکیلات مرموز در سطح جهان که به کشور ما نیز رخنه کرده بود، فراماسونری است. کتاب «تاریخ تحولات سیاسی ایران» به رابطه این تشکیلات با استعمار، اشاره می‌کند:

آنچه از تکاپوی فراماسونری در جهان سوم برمی‌آید، این است که ایجاد و رشد و توسعه این تشکیلات در کشورهای جهان سوم، رابطه تنگاتنگی با توسعه و نفوذ استعمار در جهان دارد. ایجاد کانون‌های فراماسونری در مصر، در پی اشغال این کشور توسط ناپلئون صورت پذیرفت. در آفریقای جنوبی و هند نیز فراماسون‌ها همراه با نفوذ و حضور استعمار به فعالیت پرداختند. در ایران، در پی اولین تماس‌هایی که از زمان فتحعلی‌شاه با انگلستان و فرانسه برقرار شد، این کشورها در راستای تحقق اهداف خود که مبتنی بر تضعیف ایران جهت تضمین سلطه بر هندوستان و دیگر نقاط آسیا بود، تلاش‌های بسیاری برای جذب رجال ایرانی به این سازمان به عمل آوردند. میرزاابوالحسن‌خان ایلچی، میرزاملکم‌خان و عسگرخان افشار ارومی و… ازجمله افرادی بودند که در راستای همین سیاست به عضویت لژهای ماسونی درآمدند و ایران، عرصه فعالیت جمعیتی شد که رفته‌رفته بر تمامی ارکان سیاسی، اقتصادی، فرهنگی آن، پنچه افکندند.

 

منبع: موسی نجفی- موسی فقیه حقانی، تاریخ تحولات سیاسی ایران، ص529

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=8852
Tags:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *