LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

لازمه جهانی شدن دین اسلام، فتح مکه و فتح قدس است

برگزیده دشمن شناسی در تاریخ دوره انبیاء علیهم السلام

لازمه جهانی شدن دین اسلام، فتح مکه و فتح قدس است

rahbari جولای 10, 2019

به گزارش تاریخ تطبیقی، استاد طائب در یکی از جلسات درس تاریخ، فتح مکه و فتح قدس را دو امر لازم برای تحقق جهانی شدن دین اسلام دانستند که یکی از آن دو یعنی فتح مکه در زمان پیامبر اسلام(ص) تحقق یافت.

«دو کار باید انجام شود تا دین اسلام جهانی شود: یکی فتح مکه و دیگری فتح قدس. باید دانست که بعد از فتح مکه، هیچ­گاه به‌طور رسمی و علنی، هیچ مشرک و کافری در مسجدالحرام و حرم امن الهی حضور پیدا نکرده است؛ مگر در یک مقطع خاصی که آل‌شُرور  (سعودی­ها) فرانسوی­ها را به آنجا راه دادند تا گروهی که در آن زمان (سال 1358ه.ش) مسجدالحرام را به تصرف خود درآورده بودند، سرکوب کنند و حدود یک هفته آنجا بودند و شاید یکی از عللی که مرحوم امام فرمودند اگر ما از صدام بگذریم، از آل­سعود نمی­ گذریم، همین باشد که آنها پای کفار و کسانی را که منکر رسول ­خدا(ص) هستند، به حرم امن الهی باز کردند. البته فرانسوی­ها در آنجا تسلطی نداشتند و ظاهرا سلطه پیدا نکردند؛ بلکه فقط کمک کردند تا شورشیان را از آنجا بیرون کنند و سپس از آنجا رفتند؛ ولی یهودیان و مسیحیان رسما در قدس هستند و برای آنها نیز قدس، حرم امن است؛ ولی هیچ موردی در طول تاریخ، بعد از فتح مکه توسط پیامبر(ص) وجود ندارد که یهودی و مسیحی، وارد مسجدالحرام شود. البته نفاق در آنجا حاکم بود؛ ولی رسما یهودی و مسیحی به آنجا وارد نشده است. حتی اگر امروزه به آل­شرور (آل­سعود) یهودی گفته شود، عصبانی می ­شوند؛ وحال‌آنکه درواقع یهودی هستند.

یکی از جاهایی که می­ توان به این مطلب پی برد، سخن خداوند در قرآن است که می ­فرماید: «سبحانَ الذی أسری بعبده لیلا مِنَ المسجد الحرام إلی المسجد الأقصی الذی بارَکنَا حولَه لِنُرِیَه مِن آیاتنا إنه هو السمیعُ البصیرُ» (1). به چه دلیل خداوند پیامبر(ص) را از مسجدالحرام به مسجدالاقصی سیر می ­دهد؟ با استفاده از آیه «لَتَجِدَنَّ أشَدَّ الناس عَداوةً لِلذین آمنوا الیهودَ و الذین أشرکوا» (2) متوجه می‌شویم: اگر اشد اَعدا از بین برود، اسلام بدون دشمن و سپس در عالم فراگیر خواهد شد. برای از بین بردن اشد اعدا، باید مرکز قدرت و مرکز امید را از آنها گرفت. زمانی که پیامبر اکرم(ص) در مکه ظهور کردند، مرکز اعتماد مشرکین، مکه بود؛ یعنی بتکده اعظم عالم، در مکه و مسجدالحرام بود؛ لذا برای شکستن کمر شرک و از بین بردن نقطه امید مشرکین، باید مکه توسط پیامبر اسلام(ص) فتح شود. مرکز و نقطه اعتماد یهود هم قدس است؛ ولذا برای از بین بردن یهودیان، باید قدس و مرکز و نقطه امید آنها توسط اسلام فتح شود. اگر قدس توسط پیامبر(ص) فتح می ­شد، نقطه امید یهودیان قطع می ­شد. پیامبر(ص) نقطه امید مشرکین را قطع کردند؛ اما نقطه امید یهود هنوز قطع نشده و باقی است. بعد از فتح مکه، هیچ موردی یافت نمی ­شود که در جهان اسلام، نبرد رسمی بین بت­ پرستان با مؤمنین رخ داده باشد؛ یعنی موردی یافت نمی­ شود که مرکز شرک و بت­ پرستی، به مرکز اسلامی حمله کند و درصدد تصرف آن نقطه باشند؛ اما موارد بسیاری از نبرد بین مسیحیان و مسلمانان وجود دارد که وقتی مورد بررسی قرار می­ گیرد، ردپای یهود در این نبردها دیده می­ شود؛ یعنی محرک مسیحیان در این نبردها یهودیان بوده­ اند؛ چون در ذات مسیحیان، دعوا و نزاعی وجود ندارد و در آیین مسیحیت و تعالیم انجیل، جنگ و خونریزی وجود ندارد. انجیل همان اسلام رحمانی است که امروزه برخی آن را ادعا می­ کنند».

(1). اسراء/1.

(2). مائده/82.

 

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=9615
Tags:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *