LOADING

Type to search

« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ قالُوا إِنَّا نَصاري‏ ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ» (مائده 82)          «أيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأحَدِهِمْ بَلْ كَأنِّي بِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِم؛ پسرم! اگرچه من به‌اندازه مردمی که پیش از من بوده‌اند عمر نکرده‌ام، ولی در کردارشان دقت و در اخبارشان فکر نموده و در آثارشان سیاحت کرده‌ام، تا جایی که همانند یکی از آنان شده‌ام. بلکه گویی از پی آنچه که از وضع آنان به من رسیده، عمرم را با اولین و آخرین‌شان گذرانیده‌ام». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

نتیجه زهد بدون بصیرت

برگزیده دشمن شناسی در تاریخ دوره ائمه علیهم السلام

نتیجه زهد بدون بصیرت

rahbari ژانویه 1, 2019

ربیع‌بن‌خُثَیم ازجمله افرادی است که به زاهد بودن شهره بود. در جنگ صفین با گروهی از قاریان به محضر علی (ع) آمد و گفت: در جنگ با معاویه تردید دارم و تو و مسلمانان از کسانی که با مشرکان بجنگند، بی‌نیاز نیستی؛ پس ما را به یکی از این مرزها بگمار تا در آنجا بجنگیم.

امیرالمؤمنین (ع) هم او را به فرماندهی گروهی از قاریان گماشت و آنها را به اطراف قزوین و ری گسیل داشت.

 

پس از شهادت امام حسین (ع) مردی به ربیع گفت: ای ابویزید! پسر فاطمه (س) کشته شد. ربیع، استرجاع کرد («إنا لله» گفت) و سپس این آیه را تلاوت کرد: «بگو: ای خدای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین [و ای] دانای نهان و آشکار! [در روز حساب] تو خود در میان بندگانت درباره آنچه در آن اختلاف می‌کرده‌اند، داوری می‌کنی».

آن مرد گفت: تو چه می‌گویی؟

ربیع پاسخ داد: چه بگویم؟ بازگشتشان به‌سوی خداست و حساب آنان نیز با هموست!

 

حلیة الأولیاء، ج2، ص111

الطبقات الکبری، ج6، ص219

وقعة صفین، ص115

لینک مطلب :
http://www.tarikh.org/?p=2026
Tags:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *