سرجون به خوبی می‌دانست که عبیدالله بن زیاد قاتل امام حسین(ع) است و او کسی است که غائله عاشورا را پیش می‌برد؛ بنابراین سرجون نمی‌تواند مسیحی بوده باشد؛ بلکه او تظاهر به مسیحیت داشته است.

به گزارش خبرنگار پایگاه تحلیلی – خبری تاریخ تطبیقی؛ استاد مهدی طائب به پرسش «مقداری درباره شخصیت «سِرجون»، مذهب و نقش آن در حکومت معاویه توضیح بدهید» پاسخ داده که در ادامه متن آن را ملاحظه می‎کنید؛

سرجون تقریباً همه‌کاره‌ی ارتباطات معاویه بوده است؛ می‌توان گفت او هم نقش دبیرخانه را برعهده را داشت و هم کاتب سِرّ معاویه بود.

سه نفر در تاریخ به عنوان کسانی که بسیار به معاویه نزدیک بودند، معرفی شده‌اند؛

سرجون: نویسنده و کاتب معاویه

ابن اَثال: طبیب معاویه

اخطَل: شاعر معاویه

اما مسئله اصلی این است که مذهب سرجون چه بوده است؟ در تاریخ معروف است که این سه نفر مسیحی بودند. ظاهر قضیه هم همین نکته را تأیید می‌کند، اما آیا سرجون واقعاً مسیحی بوده است؟ بنده در یک کلام می‌خواهم بگویم که سرجون در حقیقت نفوذی در مسیحیت بوده و مسیحی حقیقی نبوده است.

یهودیان، قاتلین اهل‌بیت(ع)

تقریباً هیچ مسیحی نیست که در به شهادت رساندن اهل‌بیت(ع) نقش داشته باشد، به جز سرجون. دلیل این مسئله را هم می‌توان در آیه «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَهً لِلَّذِینَ آمَنُوا الْیَهُودَ و َالَّذِینَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّهً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى» جست‌و‌جو کرد.

قله‌ی «الذین آمَنو» ائمه اطهار(ع) هستند «اِنِّما وَلیُّکُمْ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا» بنابراین صفت «الذین آمَنو» برای اوصیای پیامبر اسلام (ص) ذکر شده است. پس قدر متیقن عبارت «الذین آمَنو» در آیه «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَهً لِلَّذِینَ آمَنُوا» همان «الذین آمَنو» است که در آیه «اِنِّما وَلیُّکُمْ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا» ذکر شده است. بنابراین شدیدترین دشمنان نسبت به اوصیای پیامبر، از یهود و مشرکین است و بالاترین مودت نسبت به «آمَنو» از ناحیه نصاری است.

در جایی نمی‌توان یافت که نصاریِ در کشتن و به شهادت رساندن اوصیای حضرت رسول(ص) دخالت مکتوبی داشته باشند، به جز سرجون. وقتی که یزید با این شخص مشاوره کرد که قصد دارد امام حسین(ع) را سرکوب کند، سرجون به یزید گفت «ابن زیاد» را مأمور کند.

باید توجه داشت که اطلاعات «سرجون» از عبیدالله بن زیاد کامل است؛ سرجون کسی بود که به معاویه در عزل و نصب‌ها مشاوره می‌داد، پس اطلاعات او از معاویه بیش‌تر بوده، چرا که اهل کتاب بوده و اهل کتاب نسبت به ائمه اطهار(ع) ریز اطلاعات دارند؛ به همین جهت او مشاور معاویه بوده است.

بنابراین سرجون به خوبی می‌دانست که عبیدالله بن زیاد قاتل امام حسین(ع) است و او کسی است که غائله عاشورا را پیش می‌برد؛ بنابراین سرجون نمی‌تواند مسیحی بوده باشد؛ بلکه او تظاهر به مسیحیت داشته است.

این نکته قابل ذکر است که سرجون تا زمان «عبدالملک بن مروان» هم دستگاه نوشتاری را در درست داشت؛ جالب است که تمام محاسبات دیوانی با زبان رومی نوشته می‌شد؛ اما در زمان عبدالملک حادثه‌ای رخ می‌دهد که زبان محسابات به عربی تغییر می‌کند و پس از اینکه سرجون هم از دنیا می‌رود، یک مسلمان رئیس کتابت می‌شود؛ بنابراین این‌که گفته شده سرجون اسلام آورده بوده، با این نقل هم‌خوانی ندارد و مشخص می‌شود این فرد هیچ‌گاه اسلام نیاورده است.